SubTiel & Zn presenteren: Vienna Blood S01E03:The Lost Child
Ik herinner me dat ik als kind ziek werd.
Waarschijnlijk is het mijn eerste herinnering.
M'n moeder die zich om me bekommerd...
m'n vader die het genezingsgebed opzegt.
Het was de eerste keer dat ik hun immense...
overweldigende liefde voor me voelde...
en het feit dat ik het bij ze kon losmaken.
Ik wilde niets liever dan hun liefde. Ik werd hebberig.
Kinderen herinneren ons eraan wat we hebben verworven...
maar ook wat we hebben verloren.
Door hen komen we onze eigen sterfelijkheid onder ogen.
Zij zijn de mensen die wij ooit waren...
het land waar we nooit naar terug kunnen keren.
Nee...
Alsjeblieft...
Op mijn lieve echtgenoot. Mazzeltof.
Ik was misschien een stuk dunner in Londen...
maar ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.
Daniël, wil je grootvader z'n cadeau geven?
Grootvader. - Dank je, Daniël.
Ik vraag me af wat het is.
O, het is prachtig. Dank je, lieverd. Lieve jongen.
Daniël, we hebben een mes nodig, wil jij die halen?
Waar is Clara vanavond, Max? - Ze verontschuldigt zich.
Is ze ziek? - Nee, ze had een andere afspraak.
O, dit stond al maanden op de agenda. Is alles goed tussen jullie?
O moeder, stop toch met kakelen.
Uw ophef zorgt alleen maar dat hij zich belangrijk voelt.
Nou, eigenlijk...
Sorry dat ik het jullie moet zeggen. - Wat?
Clara en ik zijn niet meer verloofd, moeder.
Doe niet zo mal. Natuurlijk wel.
Alle uitnodigingen zijn verzonden.
Mijn moeders kant, de jurk is er omheen ontworpen...
Max, wat is er in hemelsnaam aan de hand?
Daniël?
O, lieverd. - Geef me uw zakdoek.
O, mijn god. - Waar zat je met je hoofd?
Hoe gaat het met hem?
Hij heeft geluk. De wonden waren niet diep.
Ik begrijp het niet. Waarom zou hij dat zichzelf aandoen?
Goed gedaan, Max. Dat ongeluk had veel erger kunnen uitpakken.
Het was geen ongeluk. - Doe niet zo mal.
Het helpt Daniël niet te doen alsof het wel zo was.
Ik heb eerder gevallen van zelfverminking gezien.
Praat niet zo. Hij is geen patiënt. - Hij is erg in de war, moeder.
Het heeft geen nut te doen alsof dat niet zo is.
O, mijn god.
Vader. Max.
Na het overlijden van Daniëls vader kwamen ze bij ons in Wenen wonen.
Hij was soldaat, hij is gesneuveld.
Daniël is dus opgevoed in Oostenrijk.
M'n zus besloot hem naar St Florian, de militaire academie te sturen.
Ik zou graag willen dat u meegaat naar de school.
Wat is er?
Hoe noemen ze het ook alweer? "De gelukkigste tijd van je leven".
Julius Reisinger, directeur, en dit is mijn plaatsvervanger, meneer Becker.
Max Liebermann. Daniëls oom. Dit is mijn collega, inspecteur Rheinhardt.
Politiekorps, Leopoldstadt.
Waar gaat dit over? Waarom hebt u de politie meegenomen?
Mijn neef was het slachtoffer van een ernstige aanval.
Over z'n hele lichaam heeft hij sneeën en blauwe plekken.
Ik ben hier uit naam van mijn zus.
Ze eist te weten wie er verantwoordelijk voor is.
St Florian is een militaire academie.
De jongens worden getraind om te vechten.
Het is een zeer fysieke opleiding.
Natuurlijk zijn er nu en dan verwondingen.
Dit was geen ongeluk. Hij was opzettelijk aangevallen.
Mogen we met z'n klasgenoten spreken?
Het spijt me, niet zonder de toestemming van de ouders.
De familie heeft geklaagd. Dit is een officieel onderzoek. Ik sta erop.
Daniël zal niet terugkeren totdat we antwoorden krijgen.
Nou...
u wilt vast z'n spullen hebben.
Ik laat meneer Lang, de conrector halen.
Een slimme jongen. Met een rooskleurige toekomst.
Geeft u Daniël les? - Kalligrafie.
Ik ben kunstenaar, maar kunst staat niet op het lesprogramma.
Dat is niet gepast voor het leger.
Heren?
Pardon, meneer. Ik moet worden vrijgesteld van exercitie.
Om een specifieke reden? Of moet ik maar iets verzinnen?
Alsjeblieft.
De jongens worden voor verschillende reden hierheen gestuurd.
Meestal omdat iemand in hun familie heeft gediend...
en soms omdat ze "te gevoelig" opgroeien.
U bent niet overtuigd van die filosofie?
Lijk ik niet overtuigd?
U bent het enige staflid die niet in uniform is.
De meeste stafleden zijn gewond geraakt, hun carrière is beëindigd.
Ze leiden dus hun leven via de jongere mannen.
Ja, precies, dokter.
Als een kind geboren wordt is het perfect.
Niets is beschadigd, niets is bezoedeld.
Wat is er in vredesnaam gebeurd dat hij zoiets doet?
Inspecteur. - Meneer Becker.
Runt u ook de ziekenboeg? - Ik heb als legerarts gediend.
Ik geef de jongens les in scheikunde en biologie.
Is Daniël om een of andere reden bij u geweest?
Zoals? - Dat hij ongelukkig was?
Wilde hij met iemand praten? - Ik was een legerarts, geen...
Hoe noemen ze het?
Freudiaan. Zo noemen ze het in Wenen, geloof ik.
Van wie is het bed naast Daniël? - Thomas Zelenka.
Is hij van school gegaan?
Er is een ongeluk gebeurd. Hij is gestorven.
Ze hebben zijn lichaam in de rivier, onderaan de ravijn gevonden.
Hij hing de waaghals uit, gleed uit en verdronk.
Af en toe worden er jongens gesnapt die het terrein opgaan.
Een nachtelijk avontuur dat misging.
Met zonsopgang vond de terreinknecht hem.
Hij had de hele nacht in het water gelegen.
Wanneer is dat gebeurd? - Tien dagen geleden.
Mijn hemel. Maar heeft iemand achteraf met de jongens gesproken?
Gesproken? Ze worden opgeleid. Blootstaan aan de dood is een plus.
Er is geprobeerd z'n naam te wissen. - Wat?
Hier, op de beddenplank.
Daniël probeerde het te herstellen.
De naam.
Zelenka. Een 'Z'. Dat is wat Daniël in z'n arm sneed.
Zeg tegen de terreinknecht ze niet meer door de poort te laten.
Maar als ze een dwangbevel hebben? - Die krijgen ze niet.
We hebben vrienden bij het politiekorps.
Daniël, dit is mijn vriend Oskar. Hij is politieagent.
Hij wil ons helpen, maar je moet hem vertellen wat er is gebeurd.
We zijn vandaag bij je school geweest.
We hebben met je conrector gesproken.
Wat betekenen deze cijfers, Daniël?
Is het een code?
Toen ik jouw leeftijd had verzon ik codes.
Ik wilde je wat vragen over de jongen in het bed naast de jouwe.
Thomas Zelenka?
Ik heb gehoord wat hem overkomen is.
Was hij een vriend van je?
God, geef me schone handen, woorden, gedachten...
help me het goede te verdedigen tegen het kwade.
Vergeef me als ik onaardig ben, help me anderen te vergeven...
die onaardig tegen mij zijn...
Daniël wat is er? Daniël? - God, geef me schone handen...
woorden, gedachten... - Het is al goed, Daniël, hou op...
Vergeef me als ik onaardig ben, help me anderen te vergeven die...
onaardig tegen mij zijn...
Het spijt me. - Stop.
Het spijt me. - Daniël, stop.
Zelenka. Leerling op St Florian. Jij deed het onderzoek?
Een tragische geval. De arme jongen was 16.
Waarom bekijk je mijn dossier van die zaak?
Hij is opmerkelijk dun.
Het was een ongeluk. Er was geen arrestatie nodig.
De commissaris vraagt naar u, u beiden.
Heren?
Ik moet jullie beiden iets vertellen.
Dit is niet officieel. Het wordt volgende week aangekondigd.
Lechners baan is me aangeboden. Ik word de nieuwe hoofdcommissaris.
Gefeliciteerd, commissaris. Goed zo. - Ja, gefeliciteerd.
Bedankt, ik ga het hier missen, maar grootsheid roept.
Weten ze al wie uw baan krijgt?
Als het aan mij ligt wordt het iemand uit onze eigen gelederen.
Jullie twee hebben de hoogste rang.
Zorg ervoor dat jullie de komende weken indruk maken.
Dat was alles.
"Weten ze al wie uw baan krijgt?" Je laat geen kans lopen, hè?
Tijd voor een nieuw pak. Met die krijg je zelf geen baan als rattenvanger.
Het is geen schoonheidswedstrijd. - Je mag hopen van niet.
Hallo, Oskar.
Ik ben nu een week in Wenen.
Waar verbleef je?
Bij m'n zus.
Ik...
wist niet hoe het tussen ons zou gaan.
Ik heb in de kranten over je gelezen. Je hebt naam gemaakt.
Werk is wat ik nu in mijn leven heb.
Mijn werk is alles.
Ben je bij het graf geweest?
Ben je bij haar langs geweest?
Oskar, alsjeblieft.
Iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om.
Sommigen doen het door te blijven. Sommigen door te vluchten.
Het spijt me.
Dat verdien je niet.
En? - Twee mannen. Ik zag ze met Lang.
Eentje was een agent. - Hoe weet je dat zo zeker?
Ze noemden hem inspecteur. Ik ben geen idioot, Drexler.
Als ze erachter komen... - Nee.
We gaan door.
Niemand zegt iets.
Weet u nog toen ik klein was en u me in code leerde schrijven?
Leah en ik schreven elkaar berichten. Leerde u het Daniël ook?
Ja, ik geloof het wel.
Het eerste cijfer is de zin van de eerste pagina van het boek...
het tweede cijfer is de letter tellend van de andere kant, maar...
je moet het juiste boek weten om het te ontcijferen.
Heeft Daniël dat geschreven?
Ik probeer hem zo goed als ik kan te begrijpen.
De wereld staat op z'n kop.
Nog niet zolang geleden waren we een gelukkige familie.
U kwam hier dus om over Clara te praten.
Je moeder en ik begrijpen niet wat er gaande is.
Sommige mensen horen gewoon niet samen te zijn.
Dat is geen antwoord, maar een zin uit een roman.
Vader.
We geven om jullie beiden.
Denk aan je toekomst. je stond in dit huis...
en tekende een contract tegenover God.
Alles is natuurlijk een zakelijke transactie.
Ik hou niet van haar.
Ik dacht dat ik dat was.
Ik had mezelf ervan overtuigd.
Weet je zeker dat je weet wat liefde is?
Misschien zoek je naar iets dat niet bestaat.
Vader, toe... - Wat als er geen verblindend licht...
geen sprookjesachtige einde is?
Alleen maar twee mensen die samen oud willen worden.
Er zijn ergere manieren om te leven.
Alsjeblieft, jongen, denk erover na.
Heb je het ze verteld? - Ik kon het niet verborgen houden.
M'n moeder plant haar dag om de bruiloft. Ze denkt...
en praat over niets anders.
Het maakt het plots zo werkelijk. - Ik weet het.
Ik had er met je over moeten praten. Het spijt me.
Heb je ze een reden gegeven?
We weten allebei de reden. - O, en dat is?
Dat ik niet van je kan houden zoals je verdient.
Heb je ze verteld dat er een ander is?
Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik voel.
En wat moeten we nu doen? Wachten tot je gevoelens duidelijker zijn?
Ik wil dit niet pijnlijk voor je maken...
Daar is het een beetje te laat voor, Max.
Tot ziens, Max.
Ja. ik herinner me die zaak, denk ik. Verdronken. De longen vol met water.
Sporen van een harde klap tegen het hoofd.
Hoogstwaarschijnlijk is hij uitgegleden en gevallen.
Waar is het post mortem?
Er was geen onderzoek.
Het was overduidelijk gewoon een tragisch ongeval.
De klap kan toch zijn gegeven voordat het lichaam te water raakte?
Ik versta mijn vak, dokter.
Dr Liebermann impliceerde niet dat... - Nou, eigenlijk wel.
Nou?
Zo'n wond had heviger gebloed, of was in de nachtelijke lucht zelfs geheeld.
Lag hij de hele nacht te water is dat niet te zien, u moest hem onderzoeken.
Moet je ergens heen om dat te leren?
Wat te leren? - Zo uit de hoogte doen?
Nee, hij is van nature zo. Je raakt eraan gewend.
Nee, eigenlijk niet.
Nou, als u me wilt excuseren. - Waarom voelt iemand schuld...
om zijn dood, tenzij ze het veroorzaakt hebben?
Schuldgevoelens laten geen fysiek litteken achter.
U bent de neuroloog.
Nou, u bent uw vermogen te irriteren nog niet verloren.
Ik moet weten waarom Daniël zich verantwoordelijk voelt.
Hier staat dat het lichaam nog in het mortuarium is.
Toen we hier eerder waren was er een jongen met een wond op z'n hand.
Thomas Zelenka.
Precies dezelfde verwonding. Het is een identieke wond.
Wat is er gebeurd?
Help ons, alstublieft.
U bent de enige die dat kan. - Ik weet niet waar u het over heeft.
Ik denk dat u precies weet wat er gaande is.
Het is eerder gebeurd.
Toen ik hier kwam werken.
Jongens die kwaadaardige spellen speelden.
Ik dacht dat ik dat had gestopt.
Maar...
je kunt het nooit stoppen.
Er is iets kwaadaardigs op deze school...
een ritueel dat tussen de generaties wordt doorgegeven.
Vertel ons over Zelenka. Zijn laatste dag.
Die was zoals elke andere dag.
Het ochtendgebed in de kapel. Les voor het middageten.
En daarna? - Hij was vrijgesteld voor exercitie.
Hij was niet zo hard als de anderen, dus liet ik hem alleen werken.
Avondeten om zes uur, avondgebed, lichten uit.
Hij moet de slaapzaal zijn uitgeglipt toen iedereen sliep.
Ik denk dat hij wegliep omdat hij in die zaal gemarteld werd.
Omdat hij anders dan de anderen was.
Je hebt geen recht mij te ondervragen over mijn werkwijze.
We hebben een patroon van geweld op St Florians ontdekt.
Jij deed geen onderzoek. Een jongen was gemarteld, jij deed niets.
Dit is absurd.
Jij zat er op school. Ik heb je naam in de prijzenkast gezien.
Hoelang is het al gaande? Hoeveel jaar al?
Regelde jij dat er geen post mortem is uitgevoerd?
Ho, wacht even.
Als je suggereert... - Wij heropenen de Zelenka-zaak...
en ondervragen alle getuigen die jij had moeten spreken.
Als we iets vinden, dan kun je die promotie op je buik schrijven.
Moest u daar nou echt zo van genieten?
Waarvan? - Hem zo in bochten te laten wringen.
U genoot er ook van. - Ik denk het.
Max, uw bent ergens anders met uw gedachten.
Wat is er gebeurd? Er is iets aan de hand.
Het is niet alleen die jongen. Wat is er?
Vertel het me, alstublieft?
Nou, u hoort het denk ik toch snel genoeg.
Iedereen wat alles van iedereen in Wenen.
Clara en ik, we zijn niet meer verloofd.
Wat jammer.
Ik mocht haar. - Ja, maar u bent niet Joods.
En verbroken verloving is als...
De hemel die gevallen is? - Ja, zoiets.
Wat is er gebeurd, als ik vragen mag?
Altijd maar aan het ondervragen, hè? - Het is m'n werk.
Is er iemand anders? - Waarom vraagt u dat?
Ah, ja dus. Dat dacht ik al.
U bent niet de enige observeerder van menselijk gedrag.
Hou op met glimlachen.
Ik glimlachte niet. - U deed uw best om het niet te doen.
Dokter Max Liebermann, expert in de werking van de menselijke geest...
behalve zijn eigen.
Ik vroeg u hier niet te komen. - Ja, ik weet het.
Maar ik moest wel.
Ik zou graag willen dat u zegt wat u te zeggen hebt en dan vertrekt.
Hoe gaat het hier bij...?
U bent niet voor een beleefd gesprek gekomen.
Alstublieft, laten we niet om de hete brij draaien.
Ik kwam hier om te vertellen...
dat Clara en ik niet meer verloofd zijn.
Juist, ja.
Verder nog wat? - Ja, eigenlijk wel.
Ik ben verliefd op u.
Is dat zo?
Ik raad u aan een artikel uit de The Science Journal te lezen.
Liefde is een chemische reactie. Het legt alles uit.
Wilde u nog meer bespreken, of was dat het waar u over wilde praten?
Ik wil u kussen.
Of is daar ook een chemische vervanging voor?
Ik moet echt gaan. - Ja. Ja, natuurlijk.
Stoikjavic?
Wakker worden.
Stoikjavic...
kleed je aan.
Doorlopen.
Opschieten.
Het is je plicht.
Hou op met janken.
Dank u.
Waarom zou hij hier midden in de nacht helemaal alleen heen gaan?
Meestal beleven jongens avonturen nooit in hun eentje.
Wie was bij hem?
Tenzij... - Hij op de vlucht was.
Hij probeerde aan iemand te ontsnappen.
Er werd op hem gejaagd.
We moeten met Zelenkas familie praten.
Mijn ouders waren in Amerika.
Ze reizen nu naar huis voor de begrafenis.
Een agent kwam naar mijn huis.
Hij vertelde me dat Thomas dood was.
Ik moest helemaal alleen naar het mortuarium.
16 jaar oud.
Mijn broer was zachtaardig, niet sterk.
Helemaal geen soldaat.
Sprak hij wel eens over school?
Klaagde hij wel eens over hoe hij behandeld werd?
Hij was een lieve jongen.
Hij wilde dat we allemaal trots op hem zouden zijn.
Nog één ding, als u weer naar de school gaat?
Hij was een hele goede schilder.
Tijdens de lessen werkte hij aan een portret.
We zouden het heel graag willen hebben.
Iets om ons aan hem te herinneren. - Natuurlijk.
Ik begrijp het niet.
Wat is er gaande, Max? - Probeer je geen zorgen te maken.
Er is een reden voor z'n gedrag.
Hoe onlogisch het ook lijkt, er is een rationele reden, daar komen we achter.
Maar Daniël moet gaan communiceren.
Spoor hem aan te gaan schilderen of tekenen.
Thomas wilde weglopen, en ik denk dat jij weet waarom.
Ik denk dat degene die hem iets aandeed, dat ook bij jou deed.
Ik denk dat je ongelukkig bent omdat je het niemand mocht vertellen.
Ik weet dat je heel veel wilt zeggen.
Maar ik weet dat het pijnlijk voor je is om erover te praten.
Dus...
Thomas gaf me het idee.
Ik dacht dat we misschien kunnen gaan schilderen.
Wat zie je?
Wolf.
Een wolf.
Een dwangbevel? - We hebben genoeg bewijs...
om de jongens te ondervragen.
Blaas je deze kwajongensstreken niet te veel op?
Nee, commissaris. Er is een jongen gestorven.
Ga voorzichtig te werk.
Kent uw onze reputatie, inspecteur?
Enkele van de belangrijkste mannen in Oostenrijk...
hebben hun zonen hier op school zitten.
Uw reputatie is mijn zorg niet.
En nu aan de kant, voordat ik u laat arresteren.
Is dat uw manier van voorzichtig te werk gaan?
Stefan Wolf? Is dat je naam?
Kende je Thomas Zelenka?
Waar gaat dit over? - Beantwoord de vraag, alsjeblieft.
U weet toch wel dat mijn vader een generaal in het leger is?
En dat heeft invloed op je vermogen om namen te herinneren?
Ik kende hem niet.
Maar hij zat in je peloton. Sliep op je slaapzaal.
Ik ken niet iedereen bij naam.
Hij is gestorven. Frist een verdronken lijk je geheugen op?
We waren niet zo hecht. - Waarom was dat, Stefan?
Dacht je dat hij anders was?
Hij was een waardeloze soldaat.
En jij ging niet met de zwakkeren om? - Ik ga om met wie ik wil.
Gaat dat u wat aan? - Ik zal je vertellen wat mij aangaat.
Een jongen martelen die jij minderwaardig vond.
Da's een ernstige aantijging.
Thomas Zelenka had een schroeiplek op z'n hand.
Hij was onvoorzichtig met kaarsen?
Iemand heeft zijn hand gebrandmerkt met een munt, Stefan.
Ze verwarmden de munt boven een kaarsvlam, lieten hem erin knijpen...
tot het vlees was weggebrand. Wat voor soort jongen zou zoiets doen?
Zei iemand dat ik het was, is het een leugenaar.
Niemand beschuldigt je.
Sommige jongens zijn zwak. Ze horen er niet bij.
Maar het is niet mijn schuld.
Iemand moet zeggen dat hij het was.
Dat gaat nooit gebeuren.
Ze dekken elkaar, sluiten de rijen.
U kunt ze niet breken.
Stilzwijgen is ons wapen.
Ik begrijp niet waarom ik hier ben.
Wat wilt u precies dat ik zeg?
Wat?
U denkt dat ik iets fout heb gedaan?
Waarom vertelt u me niet waarom u mij hier vroeg?
Mijn vader is een ambassadeur.
Ik heb een keer een gebakje gestolen.
Gaat het daar over?
De apfelstrudel?
Hoe lang moet ik hier nog blijven?
Hoe lang duurt dit nog?
Goed.
Ik vond het verstopt in zijn kastje.
Ik ben vaak ziek, weet u. Ik blijf vaak hier tijdens oefeningen.
Soms snuffel ik wat rond.
Je steelt dingen? - Niet stelen.
Ik stopte de brief terug waar ik die vond.
Maar herinner jij je wat erin stond?
Er stond dat zij samen weg zouden gaan lopen.
Zij?
De woorden die hij gebruikte. Hij was op iemand verliefd.
Smitten. Zij zouden weglopen...
en dan iedereen vertellen wat er gebeurt op St. Florian.
Wat er gebeurt...? Van wie kwam die brief?
Zelenka. Het was zijn kastje.
En aan wie schreef hij?
Dat weet ik niet. Er stond alleen "Mijn Liefste".
Zij zijn schooljongens, geen moordenaars.
Heb je ooit honden zien jagen?
Zodra zij een roedel vormen verandert hun hele gedrag.
Denk je echt dat dat is gebeurd? Zelenka was van plan weg te lopen.
Hij wilde iedereen over zijn kwelgeesten gaan vertellen.
Dus iemand, stopte hem.
We hebben een moordonderzoek aan onze broek.
Welkom bij de zaak, inspecteur.
Klassiek geval van waanvoorstelling.
Interessante patiënt.
Wie van jullie zou het onderzoek willen doen?
Heel goed.
Jullie kunnen gaan.
Liebermann.
Je bent afwezig. Zit je iets dwars?
Nee, niets, professor. - Niets?
Wat is de aard van je onderzoek? - Het is een privé patiënt.
Onzin. Je hebt geen privé patiënten. Wat is de naam van de patiënt?
Als je bezig bent met een geval...
dan wil ik daarover geïnformeerd te worden.
Stuur me een onderzoeksrapport.
Ja, professor.
Wat willen jullie? - U vertelde het ze.
U gaf ze onze namen. - Ik weet niet wat jullie bedoelen.
U nam ze mee naar de plaats in de kelder.
Zij wisten het al. En nu, uit de weg.
U heeft heel wat verhalen verzonnen.
Wij kunnen ook verhalen verzinnen.
Wij zijn erg goed in het creatief verspreiden van verhalen.
Bauer maakt een verhaaltje over hoe u hem verwondde.
Jij doortrapte bastaard.
U kunt geruchten niet uit de wereld helpen.
Het is als een zevenkoppige draak.
Je hakt één kop af, en twee koppen groeien op die plek aan.
Het is stof. - Amelia.
Waar je naar kijkt zijn prehistorische monsters.
Maar je bent niet hier om over mijn werk te praten.
Ja, eigenlijk wel.
Ik wil weten hoe zijn laatste uren waren.
Waarom kom je naar mij?
Omdat jij het verhaal kunt vertellen over iets...
dat al eeuwen begraven is geweest in de grond.
Hopelijk kun je mij iets vertellen wat er met deze jongen is gebeurd.
Wat is in zijn laatste dag gebeurd.
Hier staat dat hij verdronken is.
Water zorgt ervoor dat de meeste sporen verdwijnen.
Wel, de patholoog van het ziekenhuis...
is ouderwets, zijn werkwijze is verouderd.
Hij denkt dat de jongen is verdronken.
Ik doe dat niet.
Help me te bewijzen dat hij het fout heeft.
Help me te bewijzen dat het hele ziekenhuis het fout heeft.
Wat?
Wat heb je gedaan?
De foto's.
De kleding, haar schoenen. Wat heb je met ze gedaan?
Ik dacht dat er misschien andere kinderen mee...
Vertel me niet dat je ze wegdeed.
Ik gaf ze aan de liefdadigheid. Een armenhuis.
Waarom heb je mij dat niet gevraagd? - Oskar...
Die dingen waren alles wat ik nog van haar had. Mijn enige herinneringen.
Er is elke dag een moment...
wanneer ik wakker wordt...
een moment...
dat ik het vergeet. - Pijnig jezelf niet.
Je moet verder.
Leef niet met de herinneringen in het huis die je verstikken.
Kom niet terug om me te vertellen wat ik wil en wat ik nodig heb.
Oskar, ik verliet je niet om Mitzi
Ik ging weg om jou, door dit.
Het vernietigt je, Oskar.
Je moet het los laten.
Het is in orde. Kom op.
Ik zal monsters moeten nemen.
Dank je.
Ik weet dat het moeilijk voor je was om hier weer terug te zijn.
Fijne avond.
Hoe is het met hem?
Ik herken mijn eigen zoon niet meer, Max
Hij voelt zich schuldig. Een schuldgevoel verandert iemand.
Ik kon hem er niet toe krijgen om te tekenen. Ik weet dat je zei...
Het is goed zo.
Hij tekent wanneer hij zover is.
Op die school waren er nooit lessen in kunst.
Alleen schoonschrift, technisch tekenen.
Ik ben een kunstenaar, maar kunst wordt niet gedoceerd.
Hij werkte aan een portret in lessen...
Max, Waar ga je naartoe?
Ga je hier een gewoonte van maken?
Mijn vrouw.
Else, dokter Liebermann. - Hallo.
Mevrouw Rheinhardt. vergeef me.
Wat wil je? - Het schilderij.
Het schilderij in de school. We moeten die vinden.
Sorry, ik moet weg.
Waar bent u naar op zoek?
Voorzichtig, inspecteur. - Waar is het schilderij?
Zijn zuster vertelde ons dat hij een schilder was.
U vertelde dat de school geen kunstlessen gaf.
Dat betekent dat u hem privé lessen gaf.
Voorzichtig. Weest u alstublieft voorzichtig.
Waar is het? Een doek verdwijnt niet plotseling.
Waarom was het nodig dat u het verborg?
Waarom wilde u het geheim houden?
Niet doen.
Zijn laatste schilderij van uw briljante beschermeling.
U kon het niet vernietigen...
maar u wilde ook niet dat iemand het zag. Waarom?
We kennen dat meisje.
Weet je nog?
Mejuffrouw?
Verwachtte u iemand anders?
Meneer Becker, hij is...?
Mijn vader. - Kende u Thomas Zelenka?
De jongen die stierf? Ik ken zijn naam.
Waar gaat dit precies over?
Juffrouw, alstublieft, Verdoe onze tijd niet.
Hij moet mij hier in de buurt hebben gezien.
Ik denk dat u voor hem in deze kamer poseerde.
Lieg niet tegen ons. Dat is de stoel in het schilderij.
De jongen is dood. Wij willen de waarheid weten.
Er zijn strenge regels. Ik mag niet met de jongens omgaan.
Ik ben soms erg eenzaam.
En toen benaderde de heer Lang mij.
Hij zei dat er een student was die een portret van mij wilde schilderen
Ik voelde mij erg gevleid.
Organiseerde Lang de sessies?
Hoe vaak was u hier met hem alleen? U en Zelenka?
Ik kan het mij niet herinneren.
Misschien vier, vijf keer.
Heren?
Een groot talent. Zo triest.
Zo'n verlies.
Deze jongens hebben geen contact met vrouwen.
Dit soort dingen kunnen worden verwacht.
Dit soort dingen?
Jeugdige bevlieging.
Een geheime minnaar.
Dank u dat u dit onder mijn aandacht brengt, maar...
mijn dochter heeft er niets mee te maken, inspecteur.
Ze moet voor hem echter uren geposeerd hebben.
Zij kende het slachtoffer.
Dat mag dan zo zijn, maar het houdt geen verband met de zaak.
Zij zouden samen weglopen. Zij is "mijn liefste" in de brief.
Vergeef me. - Ik begrijp het.
Je moet werken. - Nee, nee.
Ik bedoel, het spijt me.
Je had gelijk, ik...
mijn verdriet...
Niets? Nee, geen enkel spoor?
Het lichaam lag enige tijd in het water...
en al het belastend materiaal is verloren gegaan.
Het spijt me. Ik kon niets vinden.
Bedankt dat je hier naartoe bent gekomen.
Ik was kien om te helpen.
Kien genoeg om het risico te nemen om mij weer te zien?
Wij zijn wetenschappers, dokter.
Wij spreken dezelfde taal.
Kun je blijven voor de thee?
Het is het minste dat ik kan doen.
Maak je geen zorgen.
Geen pottenkijkers of roddelaars. Je bent absoluut veilig.
Blijkbaar verwachten we gezelschap.
Max? Wat doe je?
Vader, maak kennis met mejuffrouw Lydgate.
Niet nu. - Wat?
Juffrouw, ik moet u vragen om onmiddellijk weg te vertrekken.
Miss Lydgate is een collega en ik nodigde haar uit voor de thee.
Max, waarom doe je voor één keer niet wat je wordt gezegd?
Hallo, iedereen.
Ik hen Clara uitgenodigd. Ik wilde met jullie beiden praten.
U wilde iets lijmen.
Ik wist niet dat je een gast zou hebben.
Het is een beroepsmatig consult.
Zullen we niet allemaal gaan zitten?
Het is beter dat ik vertrek. - Nee, alsjeblieft, blijf.
Alsjeblieft, ga hier zitten.
Ik merk dat je geen tijd verliest om de draad weer op te pakken.
Clara, alsjeblieft...
Juffrouw Lydgate... - Ja.
Herinnert u zich onze eerste ontmoeting niet?
U was hysterisch bij onze ontmoeting. Ik droeg u naar een ziekenauto.
Clara... - Clara, het spijt me...
Vader, uw rol tot dusver, is verre van nuttig.
Ik moet nu werkelijk vertrekken. Vergeef me, alstublieft.
Ik begrijp je beter dan je denkt, Max. Je kunt geen mysterie weerstaan, niet?
Altijd geobsedeerd door een raadsel. - Hou op.
Misschien ben ik te rechtlijnig, te direct.
Wel, hier dan nog eens. Je kunt naar de hel lopen.
Vergeef me. - Sorry, dat ik laat ben.
Clara?
Wat dacht u? - Wij wilden een paar antwoorden.
Had ik geweten dat zij hier zou zijn...
Het is nog geen week geleden dat je jouw verloving verbrak...
en je huppelt nu al rond met deze andere vrouw.
Wie is zij? - Haar naam is Amelia Lydgate.
Is zij Engelse?
Ja, zij is een wetenschapper. Zij werkt voor het museum.
Ga je met haar trouwen?
Ik ken haar pas een maand en dat is nog niet bij ons opgekomen.
Heb je haar in de synagoge ontmoet? - Nee, zij is niet Joods.
Het wordt al beter en beter.
Ik ontmoette haar in het ziekenhuis Zij was een patiënt van mij.
In de afdeling?
Zeg me dat je een grap maakt.
In de neurologie afdeling?
Ik kan me niet herinneren dat wij allen, samen...
naar de synagoge gingen. Wat jij, Daniël?
Schone handen, zuivere gedachten...
Hoe kent hij het schoolgebed?
Van St. Florian. Het Christelijk gebed dat ik hem hoorde opzeggen.
Bezocht hij de kapel? - Natuurlijk niet.
Maar hij kent het van buiten.
Hij moet het hebben geleerd.
Alle jongens kennen het, neem ik aan. Waarom?
Is het omdat zij dan nooit in het gebedenboek hoeven te kijken?
Alsof het dan bij ze als vanzelf komt.
Ik probeerde elk boek dat ik kon vinden.
De bijbel, Daniëls woordenboek.
Waar heb je het over?
De code op Daniëls papieren.
Begin bij het begin, Max. Waar gaat dit over?
Over de cijferreeksen, de code van schooljongens.
Een cijfer is een regel op een pagina van een boek...
een tweede cijfer is de letter.
Als je weet welk boek dan kun je het oplossen. Maar het is geen boek.
Iedere jongen kent het vers van buiten.
Een gebed. Het school gebed.
Daar verwijzen de cijfers naar, Oskar. Kijk.
B...
E...
W...
I...
J... S...
JE...
Oké, dat is "Bewijs jezelf waardig".
K, I, E...
S. KIES...
Z... E...
L...E...N...
K... A. ZELENKA.
Zij ontvingen gecodeerde berichten.
Het was nooit een willekeurige keuze.
Het is niet voorbij. Er zullen anderen zijn.
We moeten ze op heterdaad betrappen.
Wat heb ik jullie ooit aangedaan? - Kop houden. Niet praten.
Waar is dat voor?
Vanavond gaan we je wat dapperheid bijbrengen.
Kom op.
Stop het in je mond.
Alsjeblieft. Doe dat niet.
Wil je erbij horen? Wil je een van ons zijn?
Doe het.
Nou, schiet op, Stoikjavic.
Er komt iemand aan. Er is iemand hier.
Haussman. Pak hem.
De ambassadeur zal erg trots zijn.
Opstaan, jongens. Sta op.
Wat dacht je dat zou gebeuren?
Dat je op een dag een officier zou zijn?
Dat alles wat je ervoor moet doen, is iemand zwakker dan jij te folteren.
Het is onze traditie.
Overgangsritueel.
Het is wat we altijd hebben gedaan.
U kunt het niet stoppen.
Max. In hemelsnaam.
Hij is nog maar een jongen.
U kunt het niet stoppen. Zo is het altijd geweest.
Leg het neer. Wees niet zo stom.
Jij denkt dat je beter bent?
Denk jij dat je het recht hebt ons allemaal pijn te doen?
Perger, alsjeblieft.
Kijk naar hem. Een jongen.
Een angstig kind.
Het is goed...
Er is een klacht ingediend. Generaal Wolf.
Buitensporig geweld tegen zijn zoon.
Commissaris... - Verdomme.
Ik waarschuwde je. Dit ligt gevoelig.
Wie is verantwoordelijk?
Dat ben ik.
Wat er ook gebeurd is.
Ik neem er de volle verantwoordelijkheid voor.
Dat ziet er niet goed uit.
Alle ogen waren op jou gericht voor een promotie, Rheinhardt.
Ik weet wat je pijn doet, Daniël. Ik weet wat je iemand aandeed.
Kun je mij vertellen wat er gebeurde op de avond dat Thomas Zelenka stierf?
Het was mijn beurt.
En Thomas was uitgekozen om te worden gestraft.
Ja.
Maar hij vluchtte?
Ja.
Zelenka Grijp hem jongens.
Hij weigerde zich over te geven. Hij probeerde weg te komen...
en hij verdween is het bos.
Wij waren bang dat hij uit de school zou klappen.
Je kunt niet ontsnappen.
Wij achtervolgden hem naar de rivier.
Wie gaf hem de klap, Daniël?
Waar heeft u het over? - Wie sloeg hem?
Niemand.
Nee. Alsjeblieft...
Laat me gaan.
Hij was ziek. Hij gaf over. Niet in staat om te ademen.
Hij stierf vlak voor ons. Niemand van ons raakte hem ooit aan.
We dachten...
Wij namen aan dat hij misschien een soort hartaanval had.
Door wat jullie met hem deden? - Ja.
Dus gooiden jullie zijn lichaam in de rivier?
Ja.
Ik begroef zijn kleren zodat niemand er achter zou komen.
Welke kleren? - Zijn cape.
Ik was degene die het probeerde te verstoppen.
Arme Thomas, ik zag hem vlak voor mij sterven.
Het spijt me. - Ik weet het, lieverd.
Zelenka was al stervende.
Ik denk dat ik het kan bewijzen.
Maar ik wil dat Daniël nog één keer met mij naar de school teruggaat.
Het lijkt op cyanide gas.
Erop zijn geen sporen maar je kunt het net nog ruiken.
Nee, er is niets te zien. Het is kleurloos en reukloos voor sommigen...
maar voor anderen heeft het een uitgesproken geur.
Dus, was hij vergiftigd?
Ja. - Zijn longen?
Toen de longen zich vulden met water was het niet meer vast te stellen.
Hoe kun je dat bewerkstelligen?
Je moet toegang hebben tot een laboratorium of...
specialistische kennis van scheikunde hebben.
Ik zat bij het medische korps van het leger...
ik geef de jongens scheikunde en biologie.
Waar is uw vader, juffrouw?
Had u een affaire?
Met die jongen?
Nee, nooit.
Hij was erg aardig. Oh, God.
Arme Thomas.
Wij weten het over de brief. Eén van de jongens ontdekte die.
Die brieven waren niet van hem. - Wat?
Ik had het u moeten vertellen.. Zelenka was alleen een boodschapper.
Heren?
Meneer Becker? - Vergeef ons binnendringen.
Sorry, ik dacht dat u hier klaar was.
Ik heb een les, maar als u wilt wachten?
We zijn hier om over uw dochter te praten.
Eruit. Weg jullie.
U liet haar elke dag in dat kleine huisje alleen...
verveeld, ontevreden.
Sorry, maar waar gaat dit allemaal over?
Zelenka kwam daar vaak om haar te schilderen.
Een puber en uw kleine meid, helemaal alleen.
Omdat wat hij haar aandeed, onder uw dak...
vlak onder uw neus, besloot u hem te straffen.
Hij zat in dit lokaal.
U moet hem een rustige plek hebben aangeboden om 's-middags te werken.
U zette een experiment op met giftige chemicaliën.
Zij is alles voor mij, inspecteur. Het enige dat ik in deze wereld heb.
Alle jongens lachten haar uit...
maakten haar voor alles uit, spotten met ons.
Hij onteerde haar. Zelenka maakte mijn familie belachelijk.
De brieven waren echter van Lang, niet van de jongen.
Lang regelde het dat Thomas haar schilderde.
Hij gebruikte hem als boodschapper.
Lang was haar minnaar.
Zelenka was alleen een tussenpersoon.
U dwong hem dat gif in te ademen terwijl de arme jongen onschuldig was.
Becker.
Stop...
Becker, stop.
Becker, geef het op.
Becker, het is voorbij.
Alstublieft, doe dat niet.
Denk aan uw dochter. Alstublieft.
Zij zal zich mij herinneren zoals ik was.
Een man van eer.
De school zal misschien het schandaal niet overleven.
Dat is niet echt onze zorg.
Heel goed.
Waarom doet u niet met ons mee? We hebben iets te vieren.
Meneer? - Von Bulow's promotie.
Hij is aangesteld als mijn opvolger.
Ik was ook een leerling op het St Florian.
Wist je dat niet?
Gefeliciteerd. - Dank u, meneer.
Vereerd om de onvervangbare op te volgen.
Ik zal zijn gevoel voor humor missen.
Dokter Liebermann.
Een woordje.
Meneer?
Het mortuarium.
Regelde u het dat er monster van een lijk werd genomen?
Wie was de vrouw?
Een wetenschapper. Een onderzoeks-assistente.
Niet een werkneemster van dit ziekenhuis?
Nee, meneer.
Ik ben bang dat dat heel ongebruikelijk is.
U bent geschorst totdat de zaak is uitgezocht.
Ga naar huis. U heeft niet langer toegang meer tot de gebouwen.
Else?
Zij heeft natuurlijk gelijk.
Het is onmogelijk voor ons om samen te zijn.
We hebben maar zo weinig tijd, Max.
Als je enige kans hebt op geluk, moet je dat met beide handen grijpen.
Laat de wereld je daar niet van weerhouden.
Als je van haar houdt, wie zij ook is...
zou je bij haar moeten zijn.
Jij geeft mij dus nu advies?
Je vertelde je neef, toen je ons aan elkaar voorstelde...
dat ik je vriend was.
Was dat waar?
Weet je dat nu nog steeds niet?
Dus...
zeg me, inspecteur, wanneer is onze volgende zaak?
Vertaling: SubTiel & Zn